ไม่รู้เป็นอะไร รู้แต่ว่าอยากอัพจัง คงเพราะมีเรื่องที่อยากระบายมั้ง?
จริงๆ ตอนนี้กำลังนอนอ่านฟิคอยู่ พอดีเหลือไปเห็นชื่อใน msn เลยดูเพลินไปหน่อย
จนเห็นชื่อหลามน้อยในเอ็ม รู้สึกไม่ค่อยดีเลย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก
แค่บอกว่ายังไงก็พร้อมที่จะรับฟังและคอยปลอบใจแคนั้นเอง

พอพิมพ์ไป หลามตอบกลับมาด้วยว่า "Thank you ja T-T"

เอ...คุ้นๆ?

และนี่เป็นที่มาที่ว่าทำไมถึงอยากอัพสเปซ
คงเพราะอยากถ่ายทอดเรื่องราวก่อนที่จะลืมมันไปนั่นเองล่ะ

เมื่อไม่นานเท่าไหร่มานี้ ชีวิตที่ค่อนข้างลุ่มๆ ดอนๆ มีอันเจอทางวิบากเข้าจังเบ่อเร่อ
ตอนนั้นได้แต่คิด โอ้โห ชีวิตฉัน.. มันเครียดแบบพูดไม่ออก ร้องไม่ออก
หงุดหงิดบอกไม่ถูกเพราะไม่รู้จะจัดการยังไง ทั้งที่ปกติมักจะให้คำแนะนำคนอื่นได้เสมอ
แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง มักจอดตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มทุกครั้ง

วันนั้นคุยกับหลามไปเรื่อยเปื่อยตามประสา เพราะปกติไม่ค่อยได้ทักมาก
เนื่องจากพอรู้ว่าอาจจะไม่ค่อยมีเวลา และจีก็ไม่ค่อยชอบเล่นเอ็มนานๆ ด้วยซิ
จำไม่ได้แล้วล่ะว่าคุยเรื่องอะไรไปบ้างแต่จำได้แค่ว่า บ่นๆ ไป
แนวว่ามันเหงาน๊า ที่เพื่อนๆ ก็ต่างแยกย้ายกันไปทั้งนั้นเลย

หลามเป็นเดือดเป็นร้อนเต็มที่ เอาแต่พิมพ์ว่า "กิฟท์ไม่ได้อยู่คนเดียวน๊า ยังมีเราน๊าๆๆ"
(อาโน..จริงๆ พิมพ์มาเป็นอิ๊งค์ แต่แอบลืมว่าพิมพ์ว่าไงบ้าง เพราะยาว)
โหย..ตอนนั้นเป็นปลื้มกับอาการของสาว(อยู่)ยุ่นคนนี้
นั่งอ่านไปแอบปาดน้ำตาไปด้วยความซึ้ง มันรู้สึกตื้อๆ ยังไงพิกล

แม้ระยะทางที่ห่างไกล แต่โชคดีจังที่เพื่อนยังเหมือนเดิม
ถึงจะพูดเหมือนติดตลก แต่ตอนนั้นซึ้งจริงๆ มันเหมือนคนที่เดินคลำๆ ทาง
แล้วอยู่ดีๆ มีคนมาจับมาพาไปที่ทางออก แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย
แต่หลามก็ยังใส่ใจกับคำบ่น คิดแล้วอยากบินไปหาจัง~

เพราะฉะนั้นตอนนี้ที่เพื่อนคนนี้มีปัญหา ซึ่งไม่รู้ว่าน้อยใหญ่เพียงใด
ขอให้นึกไว้ว่า

"ทางนี้ยังมีคนอีกมากมายที่รอและคิดถึงเธออยู่
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ถ้าพอช่วยได้ทุกคนพร้อมจะช่วยอยู่แล้วล่า
อีกอย่างนะการมีเพื่อนอยู่ด้วยเวลาที่รู้สึกแย่ๆ มันดีออกนิ รู้สึกบ้างรึเปล่า?
หรืออย่างน้อยๆ เธอก็ไม่ได้อยู่คนเดียว ต่อให้ไม่เหลือใคร ฉันยังอยู่เน้
วันนี้มันคงไม่ใช่วันที่เลวร้ายที่สุดหรอกเนอะ ก็ยังมีเพื่อนอยู่ตรงนี้นิ อิอิ"

~อย่าคิดมากนะตัวเอง~

หลบไปอ่านฟิคต่อล่ะ จุ๊ฟๆ

ปล. ใครช่วยบอกทีโทรไปญี่ปุ่นทำไง ต้องกดอะไร ToT จะโทรหานานแล้ว(จนจะลืม..)
แต่แม่ง...กดไม่เป็นรหัสประเทศไรฟร๊าาาา!! มันต้องกด 009+รหัสประเทศ+เบอร์ ชิปะ?

ปล2. คิดตึ๋งๆ เนะ งวดหน้ากลับมาอย่าลืมหอบอาคานิชิซังมาฝากด้วย แล้วก็
คราวก่อนชวนไปนอนบ้าน ตอบตกลงไปแล้วอ่า แต่ยังไม่ได้ไปเลย
ชวนอีกรอบจิๆๆ คราวนี้จะอยู่นานๆ เลย ฮ่าาา

ปล3. จำรองเท้าที่ไปซื้อด้วยกันก่อนเธอไปได้ปะ เมื่อวันก่อนฉันเห็นที่ The Mall
ยังมีขายอยู่เลย เลยซิวมาเรียบร้อยแล้ว ก็สวยออก (คู่ที่เธอตามหาทั่วเมืองง่ะ)

ปล4. อยากไปญี่ปุ่นเองจัง แต่หน้าตาแบบนี้เขาจะให้เข้าประเทศมั๊ยเนี่ย T-T เผื่อๆ จะได้ไปหา
โฮๆๆๆ ToT

ปล5. ถ้าส่งไปให้จะได้เข้ามาอ่านเป่าเนี่ย --   --;;;