★ G.'s profileG.'s spacePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    1/30/2007

    เส้นชัยที่ต่างทั้งเวลาและสถานที่

     
     
    ตอนแรกน่ะ พยายามมากเลย กับการที่จะอัพสเปซเนี่ย
    มันเป็นปกติรึเปล่านะ ที่ตอนแรกๆจะเห่อมาก อัพวันละหลายรอบ
    แต่ผ่านมาด้ไม่เท่าไหร่ก็เริ่มปล่อยทิ้งๆ ไว้ไม่อัพอะไรเลย
    เข้ามานั่งจ้องมันหลายวัน จะอัพอะไรดีก็ยังนึกไม่ออก
     
     
    จนวันนี้ได้อ่านสเปซของนู๋(แครี่) นู๋พูดถึงเรื่อง "การเปลี่ยนแปลงตัวเอง"
    จริงๆ เป็นเรื่องที่คิดไว้นานแล้ว เคยลงไปแล้วด้วย แต่อ่านแล้ว มันทำให้
    อยากอัพเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกครั้งน่ะ
     
     
     
    วันนี้นั่งคุยกับเพื่อน ซึ่งไม่ได้น่าเครียดอะไรหรอก เพราะเราไม่ได้รับผลกระทบนิ?
    อีกอย่างเป็นเพื่อนที่ไม่ค่อยสนิทกัน เลยรู้สึกแค่เป็นห่วงเวลามีเรื่องตามประสาเพื่อนกัน
    แต่ไม่ถึงกับเป็นเดือดเป็นร้อนอะไร
    เรื่องของเรื่องคือ เขาพูดถึงเพื่อนเขาอีกคนนึง นางสาวกอ (นามสมมติ) -  -ll
    เขาก็เรียนชั้นเท่าไอ้จีนั่นแล แต่ตอนนี้นะ ไปๆมาๆ ยังหาที่เรียนไม่ได้เลย
    คือตอนแรกเรียนที่อ่างทอง (ลืมบอกว่าบ้านเขาอยู่อ่างทองเน้ เพื่อนๆ ไม่มีกทม. เร้ย)
    ต่อมาเรียนจันเกษม ล่าสุดเรียนราม แล้วก็ออกมาเรียนหอการค้าแบบไม่ได้เกรด ไม่มีตัวตน
    คือตามมาเรียนเฉยๆ น่ะ เพื่อนพูดว่า
    "สงสารแม่มัน"
     
     
    ตอนแรกก็นั่งคิดนะ อืมม์....มันไม่ใช่แค่ตัวเอง มันมีผลถึงรอบข้างของเขาด้วย
    จริงๆ ก็ไม่ได้อยู่ในฐานะที่พูดได้ แต่เพราะแบบนี้เลยรู้สึกว่า "การตามหลังคนอื่นอยู่ก้าวนึง"
    มันเหนื่อยและน่าท้อขนาดไหน เหมือนว่าเราเดินมาด้วยกัน เราเริ่มมาด้วยกัน แต่วันนึง
    เรากลับหยุดเดิน ซึ่งเวลานั้นที่เสียไป ไม่มีใครเขาเดินรอเราหรอกนะ
     

    ความรู้สึกแบบนั้นมันทำให้ตัวเองรู้สึกด้วยค่าไปมากเลย
    เหมือนว่าในหัวมีแต่ "นั่นสิ..ทำไมนะ?"
    เลยพูดกับเพื่อนไปตอนนั้นว่า นอกเหนือจากสงสารแม่แล้ว
    มันรู้สึก "สงสารตัวเอง" ด้วยนะ
    ไม่มีใครหรอกจะดูแลเราไปได้ตลอด ซักวันเราจะต้องยืนได้ด้วยตัวเอง
    แม้วันนี้มักชอบพูดกันว่า "โตแล้ว ดูแลตัวเองได้" เหมือนเก่ง
    แต่จริงๆ ไม่เลย เราไม่เก่งอะไรเลย
    เรายังเป็นแค่คนที่ต้องคอยหลบหลังพ่อแม่ มีอะไรก็ต้องหาคนช่วยจัดการ ช่วยตัดสินใจ
    เราจะเป็นแบบนี้ไปอีกเท่าไหร่กัน? แม้ตอนนี้จะดูเป็นเรื่องปกติ 
     

    แต่ในอนาคตล่ะ เราอาจจะเป็นคนที่ไม่ดีนัก เคยพลาดพลั้งมา
    แต่อย่างน้อย เชื่อว่าการที่กลับตัวใหม่ในตอนนี้ มันยังไม่สายเกินไป
    ที่จะหันมาเดินหน้าต่อไป
     
     
     
    ขอบคุณ..อะไรหลายๆ อย่าง ที่ทำให้จีคิดได้
    ขอบคุณ..สำหรับคำพูดที่ว่า
     
     
     
    "เราเดินมาด้วยกัน แต่วันนึงกลับเดินตามหลังคนอื่นหนึ่งก้าว"
     
     
     
     
    ฟังคำนี้แล้วมันยิ่งรู้สึก นานแล้วกับคำนี้ เหมือนพูดขึ้นด้วยอารมณ์ในตอนนั้น
    แต่มันทำให้จำได้แม่นเลย เป็นขุมพลังเลยนะเนี่ย >_<
     
     
     
     
    ไม่รู้ว่าหลังจากนี้ นางสาวกอ(นามสมมติ) จะเป็นยังไงบ้าง
    คงช่วยอะไรไม่ได้ เพราะก็เคยพูดกันไม่กี่คำ แต่หวังว่าเขาคงมีวัน
    ที่ทำให้นึกได้เหมือนเราบ้าง
     
     
     
     

    ชีวิตมันไม่สายหรอก
    แต่จะดีมั๊ย? หากเราใช้เวลาที่ได้มาให้คุ้มค่า
     
     
     

    เราที่ออกเดินทางมาด้วยกัน
    แม้เส้นชัยจะต่างกันทั้งเวลาและสถานที่
    จะหยุดไปบ้าง หลงทางไปบ้าง
    แต่หากเรายังเดิน..
    ซักวันมันต้องถึงเส้นชัยแน่นอน
     
     
     
     

    เส้นชัยที่ต่างทั้งเวลาและสถานที่..แต่มันก็คือเส้นชัย
     
     
     
     
     

     
    1/19/2007

    ค้นหา..

     
     
     
    เมื่อสามวันก่อน เข้าสเปซวีเจแล้วเจอเข้า วีเจบอกว่าชวนมาทำล่ะ ตอนนั้นโพสไปว่า "เดี๋ยวตามไปอ่านนะ"
    หมายถึงจะเอาลงสเปซตัวเองบ้าง แล้วมันก็ลวงเลยมาถึงวันนี้  --  --ll ดองซะ...
     
    ยังไงลองอ่านดูน๊า
     
     
     

    1. เพลงใหม่ที่สุดเท่าที่ฟังตอนนี้ - ใหม่สุดเลยเหรอ?.. คงเป็น Le ciel ~君の幸せ祈る言葉~[X'mas Remix 5 version] ของ KAT-TUN อ่ะ เพิ่งรู้เมื่อไม่นานว่าจริงๆ เป็นเพลงเก่า แต่พอฟัง Version นั้นแล้วรู้สึกเฉยๆ แหะ เพลงนี้สะดุดหูตรงที่ melody ตอนขึ้นเพลงอ่ะ ชอบมากเลย มันทำให้เริ่มหันมาสนใจฟัง ชอบน๊าเหมือนเป็นเพงที่ไม่มีอะไรเรียบๆ ทั้งเพลง แต่เพราะแบบนี้มันเลยฟังได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อ ^^ อาจจะไม่ใช่ใหม่สุดที่ฟัง แต่เป็นใหม่สุดที่ชอบฟังละกัน
     
    2. สไตล์การแต่งตัวของคุณ - มันก็ไม่มีอะไรมากอ่ะ เป็นคนชอบใส่กระโปรง เพราะมันสบายดี (ฮาา) คือถ้าใส่กางเกงส่วนใหญ่ที่มีจะยาว แล้วต้องมากังวลว่ากางเกงจะเปื้อนรึเปล่าอ่ะ เลยไม่ชอบเท่าไหร่ แต่ใส่ได้ ที่ชอบๆก็จะเป็นเสื้อยืดพอดีตัว ไม่ก็พวกผ้าพริ้วๆ สบายดี เหะๆ กับกระโปรงยีนส์สั้นขนาดเข่า รองเท้าแล้วแต่วันไหนอยากลุยก็ผ้าใบ วันไหนไปห้าง สบายๆ ก็เป็นรองเท้าส้นสูงนิดนึง แต่ใส่สบายแบบพวกฮัช ป๊อบปี้ อ่ะ ถ้าไปงานก็มีชุดสำหรับการณ์นั้น แล้วก็จะขุดพวกเครื่องประดับมาใส่หน่อย
     
    3. ในกระเป๋าใส่อะไรไว้ข้างในบ้าง - เป็นคนชอบแบก เพื่อนก็เคยด่า แบบกระเป๋าต้องใบใหญ่ (เหมาะกะตัวและของ) เวลากินข้าวต้องลำบากเพื่อนฝูงหาที่วางกระเป๋า เหะๆ เพราะงั้นของเลยเยอะหน่อยนะ ก็มีกระเป๋าตังค์ มือถือ กระเป๋าใส่ iPod พร้อมอุปกรณ์ สมุดฉีกจดเล่นๆ สมุดจดงาน สมุดจดรายละเอียดส่วนตัวเล่มใหญ่ มีครบทุกอย่างเลย เครื่องประทินโฉมทั้งหลาย กล่องใส่ยา ประมาณนี้อ่า เยอะเหมือนกันน๊า
     
    4. ปีใหม่ที่ผ่านมาไปเที่ยวไหนมาอะ - อืมม์ ไปหลายที่เหมือนกันนะ อันดับแรกไปบ้านแม่ที่ต่างจังหวัดมา คนเยอะดี วุ่นวายดี ไม่ค่อยชอบไปเท่าไหร่ เพราะร้อน คนเยอะ ไม่รู้จักใคร ไม่รู้จะทำอะไรดี แต่ก็นั่นแหละ ออกมาก็ไปกินสเต็กที่ฟาร์มโชคชัย เป็นปกติเลยเวลาไปที่นั่นอ่ะ ต่อมาก็ได้ไปตลาดโรงเกลือ ที่นี่ชอบมากตรงที่มีของถูกใจราคาถูกอย่างกระเป๋า แต่ไม่ชอบตรงที่ดูอันตรายน่ากลัวจัง แล้วก็ไปตลาดน้ำอัมพวา เก่าๆดี ชอบบรรยากาศแบบนี้จัง ไปดอนหอยหลอดด้วยล่ะ ไปครั้งล่าสุดเกือบสิบปีที่แล้ว ได้ไปอีกแม้ไม่สวยเท่าเมื่อก่อน แต่ก็ดีนะ สุดท้ายมีเรื่องตื่นเต้นที่กทม. อีก ตกใจเหมือนกัน ตอนนับถอยหลังไฟดับจริงๆด้วยล่ะ
     
    5. อาหารที่กินได้ไม่มีวันเบื่อ - คงเป็นไอติมละมั้ง ฮาา เป็นคนชอบกินไอติมมากๆ มากกว่าช๊อคโกแลตหรืออะไรซะอีก มันติดเป็นนิสัยเวลาที่ไปเที่ยวกับป๊า กินข้าวเสร็จป๊าชอบพูดว่า "กินไอติมมั๊ย?" หรือ "ไปกินไอติมกัน" มันเลยติดไปแล้วว่าไปเที่ยวต้องกินติม แต่ยังไงซะก็กินได้เรื่อยๆ อยู่ดีล่ะ กับอีกอย่างหนึ่งที่ตอนนี้ชอบกินมากๆ คือ "ข้าวกระเพราะหมูสับไข่ดาว" เบสิคมากเลยใช่มั๊ยล่า? แต่ชอบมากจริงๆ ตอนนี้ เหมือนมีความสุขกับการเปลี่ยนร้านเรื่อยๆ ก็แต่ละร้านใส่วัตถุดิบไม่เหมือนกัน แต่จะชอบมากถ้าใส่ข้าวโพดกับเห็ดฟาง ถ้าจะทำให้กินละก็ ต้องใส่สองอย่างนี้ด้วยน๊า >-<!
     
    6. เป้าหมายในปีนี้ - ก็คงจะเป็นเรื่องการเรียนละมั้ง ตอนนี้ไม่ค่อยได้คิดเรื่องอื่นเท่าไหร่ แค่อยากจะเรียนให้ดีเท่านั้นเอง อย่างนี่ก็กะจะไปเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเป็ฯการถาวรเลย คือเรียนเรื่อยๆ ตลอดอ่ะ เรื่องอื่นที่คิดมันก็ส่วนใหญ่ไร้สาระทั้งนั้น (ฮา) เช่นว่า ตอนนี้อยากไปโรงเกลือจัง จริงๆ ก็คืออยากเรียนนั่นแหละ เพราะชอบมีคนว่าอยู่เรื่อยว่าไม่ตั้งใจ ทั้งที่ถ้าทำจริงก็ได้นี่หน่า เลยเริ่มมาตั้งใจบ้างแล้ว แต่กลายเป็นดีรึเปล่านะ? ที่เหมือนสุดท้ายแล้วเป็นคนแบกงานไว้หมดเลย? พยายามคิดในแง่ดีว่าอย่างน้อยเพราะงานนี้แหละมันทำให้เครื่องเริ่มติดแล้ว (คือถ้าไม่มีงานอะไรมากระตุ้น มันก็จะขี้เกียจอยู่แบบนั้นแล แต่ถ้ามีงานให้ทำก็จะขยันหามาทำเรื่อยๆๆ) แล้วก็ถึงแม้มันจะทำให้โทรมกับสุขภาพรู้สึกแย่ลงไปหน่อย แต่ก็ดีนะที่เหมือนว่าเราเป็นคนที่พึ่งพาได้ ใครๆ ก็ต้องถามหาน่ะ ดีจัง..
     
    7. เวลาอยู่ที่มหาลัย หรือทำงาน ว่าง ๆ มักทำอะไร - ส่วนใหญ่ไม่ค่อยว่างเลยอ่ะ เพราะมันมีอะไรให้ทำตลอด อาจจะเป็นเพราะงานเริ่มเยอะขึ้นมากจากตอนปีแรก แล้วก็คงเป็นที่กลุ่มเพื่อนใหญ่ด้วย พอเฮโลกันไปไหน กว่าจะครบทุกคนก็ไม่ได้มีเวลาว่างแล้ว จะว่างที่สุดก็บางวันที่ว่างทีสี่ห้าชั่วโมงก่อนเรียนอีกวิชา ส่วนใหญ่จะ "นอน" เหะๆ ก็ว่างเกิน หอเพื่อนอยู่แถวนั้น หอประจำมีสองหอ ไม่งั้นก็ไปร้านเนทของอ๊อฟ ไปเล่นเกมส์ ถ้าอยู่คนเดียวเลย ก็คงฟังเพลงแล ไม่มีอะไรทำนี่หน่า
     
    8. พิจารณาคนอื่นจากตรงไหน - พูดตรงๆ ว่าเจอกันครั้งแรกเนี่ย มันจะมองคนจากนิสัยใจคอก่อนคงยาก ครั้งแรกจะมองจากการแต่งตัว เป็นคนหน้าตาไม่ดี กลมๆ ปล้องๆ ไปหมด -- --ll แต่เชื่อว่าคนเราดูดีได้ถ้าหาสิ่งที่เหมาะกับเราเองเจอ ไม่จำเป็นต้องของราคาแพงอ่ะ ถูกๆ แต่งแล้วไม่น่าเกลียด ถูกกาลเทศะก็มีเยอะแยะ แต่เมื่อได้เริ่มพูดคุยกัน ก็จะดูที่นิสัยแล้วล่ะ ปกติไม่ค่อยได้กะเกณฑ์เท่าไหร่ว่าชอบแบบไหน แค่อยู่ด้วยกันแล้วโอเค สบายใจก็น่าจะพอแล้วแหละ แต่ถ้าให้นึกๆ ก็คงเป็นคนที่เล่นขำกันได้ แต่เวลาจริงจังก็ตั้งใจจริง คือไม่เอาเรื่องเล่นกับงานมาปนกัน เป็นคนที่พูดจานึกถึงใจคนอื่น อาจเป็นเพราะตอนนี้กำลังเจอสิ่งที่ตรงข้ามก็ได้ เลยค่อนข้างโหยหาไอ้เรื่องพวกนี้อยู่อ่ะ แต่ถ้าคบกันแล้วเราก็น่าจะมองผ่านๆ เรื่องไม่ดีเขาได้บ้างเนอะ
     
    9. ถ้าขอพรได้ 1ข้อจะขออะไร? - ตอนนี้คงอยากให้อะไรๆ เข้าที่เข้าทางซะที จะขอให้มีความสุข..กับที่เป็นอยู่ทุกวันนี้อาจจะดูเกินเอื้อมไปนิด เลยเปลี่ยนเป็น "ไม่ทุกข์" ก็พอ เคยรู้สึกมั๊ย? ที่เฉยๆ เรียบๆ ไม่มีอะไร แบบนั้นล่ะที่อยากเป็น อย่าให้สุขมากมายอีกเลย มันทำให้ติดนิสัยฟุ้มเฟือยความสุขมากเกินไป จนพอเริ่มขาดมันก็แทบแย่เลย มันทำให้แย่มากยิ่งกว่าที่ค่อยๆ แย่ลงๆ แบบไม่เจอเรื่องดีๆ เหมือนเราคุ้นแล้วพอขาดก็เจ็บกว่า เพราะฉะนั้นถ้าขอพรไปแล้วจะได้จริง ขออย่าให้ทุกข์อีกเลยนะคะ
     
    10. ฝากอะไรถึงทุก ๆ คนคับ - ปีใหม่มาได้ไม่เท่าไหร่ การจะเริ่มสิ่งใหม่ๆ มันยังไม่สายไปจริงมั๊ย? หลังจากอ่านคำถามคำตอบชุดนี้จบ ลองนั่งคิดดูนะคะ ว่าคุณที่อ่านน่ะเป็นยังไง ลองหาเวลาศึกษาตัวเอง คุณอาจจะค้นพบเรื่องที่คาดไม่ถึงก็ได้ บางครั้งคนเรามัวแต่สนใจรอบข้างจนลืมให้ความสนใจตนเอง สิ่งที่คิดว่าไม่มีทางเป็นไปได้ มันอาจจะเป็นสิ่งที่คุณมีอยู่กับตัวอยู่แล้วก็ได้ ลองหาดูนะ แล้วลองเริ่มทำสิ่งที่อยากทำดู มีความสุขมากๆ นะค๊า
     
     
     
    งั้นขอชวนบ้าง.. ลองมาทำกันบ้างน๊า ไม่ได้กลับมาทำคำถามแบบนี้นานแล้ว
    ลองทำดูอีกรอบแล้วสนุกดีเหมือนกันแหะ อิอิ..
     
     
     
     
     
     
     
    1/6/2007

    ความในใจ กะ ในวงเล็บ!

     

     

    คนเราสามารถอ่านใจใครต่อใครได้รึเปล่านะ?

    วันนี้เปิดไปช่องเจ็ดเจอละครเรื่องนึง เหมือนว่าจะไม่ใช่มนุษย์ อ่านใจคน ทำเรื่องแปลกๆได้

    แต่นั่นมันละครนี่หน่า

     

    เอาเถอะจริงๆ วันนี้ก็พอจะรู้คำตอบแล้ว

    หลังจากเล่น msn ไปได้ไม่เท่าไหร่ เริ่มคิดว่าอาจจะทำได้จริงๆ ก็ได้ (ฮา)

     

    ไม่มีอะไรมากแค่อยากเอามาให้ดู ว่าวันว่างเด็กมหาลัยเขาทำอะไรกันนะ?

     

    อย่าลืมล่ะ

     

    ความในใจ มันอยู่ใน วงเล็บ (*__*)

     

     

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    คิดได้นะเมิง

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (ว๊าาาา ทำไงดีว่ะ แม่งส่องกระจก กุยิ่งดูดีขึ้นทุกวัน ไอ้ห่า....คนอื่นอิจฉาแย่ อิอิ)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    กร๊ากกกกกกกกกกกๆๆ ใช้ตาตุ่มดูรึเมิงงงงงงง)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    คนเขาอิจฉาเมิงตาย สามารถใช้ตาปลารือตาตุ่มมองได้)

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (เชี่ย....กุพินิจทุกมุมแล้วสาดดดดดด)

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (ดูดีชิบกุ เห้อ...หนักใจว่ะ อิอิ)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    กุเองก็หนักใจ เจอเพื่อนแบบเมิง ของงี้นะเว่ย ไม่ต้องพูดก้ได้ถ้าดูดีจริง)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    ดูกุนี่ รู้ตัวแต่ยังไม่พูดเลย)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    กลัวเขาหมั่นไส้ หาว่าสวยแล้วทับถมคนอื่น)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

     วันนี้อากาศดีจัง

      x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    ทำไมเมิงเงียบจังล่า

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    ไม่พูดไรเรย

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (- -+ โหย...ถามจิง บ้านเมิงนี่ไม่มีกระจกใช่ป่าว? หรือเมิงละเมออยู่ สาดดดดดดด ตื่นเหอะ)

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    เห? กินอยู่อ่าา

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    บร้า จริงๆไม่ชอบส่องอ่ะ แต่ใช้คนรอบข้างสะท้อนเอา พูดอยู่นั่น "เมิงสวยๆ" กุก้เซ็ง)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    ต้องยอมเชือว่ะ เดี๋ยวเขาหาว่าหยิ่ง)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    อ๋อออ ไม่น่าละ เห็นเงียบไปเลย

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    อื่อๆๆ กินต่อเถอะๆ

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (โห....คนรอบข้างเมิง? เออ...ลืมไปว่ะ เขาคงเห็นว่าเนื้อเมิงได้ราคา สวย กิโลละ 120 คงโอ อิอิ)

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    อืม......อิ่มจังแฮะ ^_,^+

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    กุบอกรอบข้าง เจือกรอบบ้าน แหม่ จะความคิดคนอื่นยังผิดอีก )

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    ใครว่าขายเป็นโล ของกุต้องเอาทั้งตัวและใจเว้ย)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    ^u^,,

    แหม่ ดีแล้วแล กิฟท์ก็กลัววีเจจะหิว

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (กุพิมพ์รอบข้าง..... - -+ ไม่ได้พิมพ์ว่ารอบบ้านเลยสาดดดดด หรือเมิงเข้าใจผิดว่า รอบคอก ฮ่าๆๆๆๆ)

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    งืดดดดด ใกล้หมดแล้วล่ะกิฟท์

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    อ้าว ตายยยยยห่าาาาา ความสวยบังตากุซะแล้ว โทษทีๆๆ กุก็ผิด คนแล้วงี้ล่ะเมิงงง)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    รอบคอก? อะร๊ายยยยยบ้านเดิมเมิงอะหรือ?)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    อ๋อ ดีแล้วล่า กินอิ่ม ร่างกายแข็ง แรงไม่มี โรคภัยเบียดเบียน ^^

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (เชี่ย....อ่านผิดยังมาด่ากุอีก นี่เมิงลืมบ้าน = คอก เมิงไปแล้วรึงายกันวุ้ย.....ข้าวเย็นกินไรล่ะเมิง? สเต็กรำเหรอ? ฮ่าๆๆๆ)

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    งืดดดด ขอบคุณน๊าาาา

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    กิฟท์นี่เป็นคนดีจังแฮะ ^_^+

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    กุไม่เห็นเคยอยู่ ไม่เห็นเคยกิน ท่าทางเมิงเชี่ยวชาญ สงสัยคุ้นเคยนัเมิงงง)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    ^^

    จ้า ไม่เป็นไร คนกันเองๆ

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    (เห้ย....กุเห็นอยู่ในเมนูที่บ้านเมิงอ่ะ เอ๊ะ ทำเป็นงงกลบเกลือนนะเมิง...เอาออสก้าไปเลยป่ะ อิอิ)

    What was I born for? : นางฟ้าของผมหายไปไหนแล้ว ถ้าไม่รีบบินกลับมา ผมคงรอต่อไปไม่ไหว ตัวของผมคงเฉาและตาย กับชีวิตที่โง่เขล่านี่ says:

    อืม...แล้วกิฟท์กินไรยังอ่ะ? เป็นห่วงเหมือนกัน

      x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    ต๊าย เมิงสแหลนมาดูเมนูบ้านกุตั้งกะเมื่อหร่าย เมิงมิใช่หรือเจ้าขางรางวัลดาราแหลปีล่าสุดอ่าาาา)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    ต๊ายยยย go inter แล้วเพื่อนกรู)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    (

    ดีใจด้วยนะเมิงงง)

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    อ่อ กินแล้วล่ะจ้า ขอบคุณมากน๊า

     

    x w : Wherever he is on this earth so vast and wide. says:

    วีเจนี่เป็นคนดีจังเลย ^^

     

     

    แค่นี้แหละ อิอิ

     

     

     

     

     

    1/2/2007

    พรปีใหม่ที่อยากขอ..

     
     
     
     
     
     
     
    Happy New Year ทุกๆ คน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ถึงจะช้าไปหน่อยแต่ก็ขอให้มีความสุขมากๆ น๊า
    จริงๆ ตั้งใจจะนั่งเขียนตอนช่วง Count down แต่อย่างที่รู้
    วันนั้นมีข่าวน่าติดตามในทีวี เลยนั่งเฝ้าหน้าจอไม่ไปไหน
    กว่าจะได้มาอัพเลยล่วงเลยมาถึงวันนี้ค่า --  --ll
     
     
     
    เข้าปีใหม่แล้ว ได้ยินคนถามกันบ่อยๆ ว่า
    "ปีใหม่นี้อยากได้อะไร อยากขอพรอะไร?"
    มันคิดได้โดยไม่ต้องเสียเวลาเลย
    "อยากให้ปีนี้ ดีกว่าปีที่แล้ว"
     
     
     
     
     
     
    จริงๆ ส่วนมากก็เห็นขอกันแบบนี้กันไม่ใช่เหรอ
    เป็นการขอความหมายโดยรวมๆ แต่กับเรามันอาจลึกซึ้งกว่านั้นหน่อย
    ด้วยรู้ว่าทำไมตัวเองถึงขอแบบนั้น ไม่ใช่ขอเพราะมันเป็นคำขอที่ดีที่สุด
    แต่เพราะรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
     
     
     
     
    ปี 2549 หรือ 2006 ที่เขาเรียกหมาดุ หมาไฟ (ฮาา เพราะเป็นปีที่มีแต่เรื่อง)
    นั่งนึกๆ ไล่ๆ ดู เป็นปีที่แย่ที่สุดเลยก็ว่าได้ เกิดมา 20 ปีคงปีนี้แหละ
    ทั้งเรื่องที่บ้าน เรื่องเรียน เรื่องเพื่อน มันทุกๆ อย่างเลยแหะ
     
     
     
     
     
    ขี้เกียจจะย้อนไปอีกว่ามันทำไม ยังไงกันแน่
    เพราะรู้ว่าคนที่อ่านก็รู้อยู่แล้ว
    และคนที่อยากให้อ่านเพิ่ม ก็ไม่เห็นสนใจจะอ่านซักคน
    แต่ก็นั่นแหละ พรที่ขอไม่ได้หวังให้อะไรๆ ดูดีเหมือนเดิม
     

    แค่อยากดีกว่าปีนี้ คือ
     
     
     
    เข้มแข็งกว่าปีที่แล้ว
    อดทนได้มากกว่าปีที่แล้ว
    และ รักใครให้น้อยลงกว่าปีที่แล้ว
     
     
     
    เข้มแข็งต่อทุกๆ สิ่งที่ผ่านเข้ามา
    วางหน้าเฉย ไม่ต้องเก็บมาคิดในทุกเรื่อง
    รักและหวังให้น้อย เพราะเวลาเจ็บมันจะได้ไม่มากเท่าไหร่
     
     
     
     
    ขอแค่นั้นเอง..เพื่อตัวเอง
     
     
     
     
    แต่พอเช้าวันรุ่งขึ้น วันที่ 1 มค. เห็นข่าวในหนังสือพิมพ์ ดูข่าวในทีวี
    หลายๆสื่อ ที่ประโครมข่าว ทำให้นึกถึงเวทีการประกวดนางงามเลย
    "อยากขอให้โลกนี้เป็นยังไงบ้าง?" คำถามที่กรรมการมักจะถามผู้เข้าแข่ง
    "อยากให้โลกนี้สงบสุขค่ะ" มันเป็นคำตอบที่คนเห็นแล้วมักจะทำหน้าแหยงๆ
    เพราะเบสิคราวกับเวลาถามว่า "ชอบอะไร" ก็จะตอบ
    "รักเด็กค่ะ"
     
     
     
    เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ตอนนี้จะมีใครแหยงรึเปล่า ถ้ารู้สึกจริงๆ
     
     
     
     
    "อยากให้โลกนี้สงบสุข"
     
     
     
     
    นี่คือพรอีกข้อที่อยากขอ เพราะมันคงทำให้เราได้มองโลกในมุมดีๆ บ้าง
     
     
     
     
     
    เพราะเหนื่อยเหลือเกินกับทุกๆ วันนี้
    ถ้าปีนี้มันจะแย่ยิ่งกว่าที่ผ่านมา รบกวนรีบเข้ามาเถอะค่ะ
    จะได้ตัดใจ เลิกสู้ซักที ท้อแล้วค่ะ ยอมเป็นผู้แพ้ที่หายไปจากโลกดีกว่า
     
     
     

    ขอแค่นี้จะมากไปรึเปล่านะ?
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    มีความสุขมากๆ ในปีใหม่นี้นะค๊า